چهارشنبه, 30 آبان,1397

 

Enter Title


  • معرفی اسلام اباد غرب

شهرستان اسلام آباد غرب با وسعتي بالغ بر2000 كيلومتر مربع و جمعيتي حدود147000   هزار نفر نزديك به 5 / 8  درصد از وسعت و جمعيت استان را دارا ميباشد واز لحاظ تاريخ تقسيمات كشوري و جمعيت دومين شهرستان استان محسوب ميگرددكه ارتفاع آن از سطح آبهاي آزاد حدود 1400 متر ميباشد و ميزان بارندگي در آن به طور سالانه 5 / 346  ميليمتر است . آب و هواي معتدل فراواني آب و خاك حاصلخيز موجب شده كه اين شهر از قديم الايام يكي از پربارترين مراكز كشاورزي و فرهنگي غرب كشور به شمار آيد .

  • پيشينه تاريخي

بناي اوليه شهر اسلام آباد طبق نوشته اصطخري در مسالك الممالك وحمد اله مستوفي به دوران آرياييها بر ميگردد. نام اوليه اي كه بر آن نهاده شده است مندلي بوده است و اين نام مربوط به دوره ماد تا ساساني ميباشد كه با اين اسم و با جمعيت اندكي مدتها به صورت يك محله كوچك مسكوني باقي مانده است كه بعدها در دوران اسلامي اين شهر هارون آباد ناميده شد و بناي آن را به هارون الرشيد خليفه عباسي (193 – 148 ه-ق) نسبت ميدهند. باتوجه به وجود تپه چغا گاوانه در مركز شهر كنوني اسلام آباد غرب و طي كاوشهاي علمي باستان شناختي در سال 1349 هجري شمسي توسط آقاي محمود كردواني و نتايج يافته هاي تحقيقاتي در مركز اين شهر حاكي از آن است كه اين شهر باستاني در نقطه سوق الجيشي در جاده خراسان بزرگ قرار دارد اين شاهراه از دوره باستان تا به امروز مسير ارتباطي دشتهاي بين النهرين و خوزستان باكوههاي زاگرس و فلات ايران و فراسوي آن است  از آن سو جاده ارتباطي آناتولي و آذربايجان به لرستان و فارس از نزديكي آسلام آباد مي گذشته است واين موقعيت ممتاز به اين شهر اين امتياز راميداده تا در محل تلاقي فرهنگهاي پيش از تاريخ و تاريخي ، سرزمينهاي مختلف رشد وترقي كند . پژوهشهاي باستان شناسي آثار مهمي را از ادوار مختلف زندكي انسان باستان رادر اين شهر شناسايي كرده است.

چنين به نظر ميرسد كه از دوره نوسنگي پيش از سفال (10000 سال پيش) مردم در اين  مكان   مي زيسته اند . ساكنان اسلام آباد همگام با ديگر مردمان كوهستان زاگرس در مراحل آغازين زندگي يكجا نشيني و اهلي كردن حيواناتي چون گوسفند وبز  وآغاز كشت گياهاني  چون گندم وجو مشاركت داشته آند. پس از آن در عصر مفرغ و آهن از حدود 5000 تا 2500 سال پيش از ميلاد آسلام آباد يكي از واحد هاي سياسي كوههاي زاگرس بوده كه در منابع مكتوب بين النهرين به آن اشاره شده است . با توجه به كشف تعدادي لوح نوشته گلي به خط بابلي قديم در كاوشهاي سال 1349 شمسي توسط آقاي محمود كردواني و بازخواني آنها توسط دكتر كاميار عبدي استاد دانشگاه شيكاگو آمريكا بين سالهاي 79تا82 حاكي از آن است كه شهر اسلام آباد غرب در 3500 سال پيش از ميلاد يكي از مراكز مهم تجاري محسوب مي شده است ودر اين لوحه هاي گلي از حقوق بردگان و موادتجارت شده از قبيل جو وگندم و روغن نام برده و رسيد كالاها به احتمال شهري به اسم پالوم بوده است و به نظر ميرسد كه همين نام اسلام آباد امروزي بوده است در سال 1309  هجري شمسي شهر هارون آباد كه در آن زمان حود 480 نفر جمعيت اوليه آن بود به شاه آباد تعقير نام يافت و اين شهر يكي از مراكز ايلات بزرگ غرب كشور به نام ايل بزرگ كلهر قرار گرفت . سرانجام شهر شاه آباد در سال 1357 مقارن با پيروزي شكوهمند وغرور آفرين انقلاب آسلامي به اسلام آباد غرب  تغيير نام يافت .

  • ويژگيهاي اجتماعي

اكثريت مردم اسلام آباد به زبان كردي تكلم مي كنند به طوريكه مردمان اصيل و بومي شهر كردزبان هستند و به زبان كردي كلهري صحبت مي نمايند در شهر اسلام آباد غرب مردم مسلمان وپيرو مذهب شيعه مي باشند .

 

  • جاذبه هاي فرهنگ عامه

اهالي منطقه اسلام آباد غرب از اقوام كرد و طوايف مختلف ايل كلهر مي باشند. آنها به زبان كردي با گويش كلهري تكلم كرده ، مسلمان و پيرو مذهب تشيع مي باشند.

آثار تاريخي و جاذبه هاي طبيعي ومذهبي اسلام آباد غرب

تپه چغا گاوانه ،آتشكده شيان ، قلعه شيان ، سراب شيان ، آتشكده ميل ميلگه،بناي ساساني فيروزآباد ،سراب شرف آباد،سراب هرسم،شهرقيل منصوري ، امامزاده حسن (ع)، امامزاده عباسعلي (ع)، امامزاده علي اكبر(ع) ،امامزاده قاضي الكيا(قاضيوند)

  • روستاي هدف گردشگري اسلام آباد غرب

روستاي سراب هرسم

اين روستا در 35 كيلومتري شهر اسلام آباد غرب و 90 كيلومتري كرمانشاه واقع شده است. آب و هواي آن معتدل و خشك است.

مردم روستاي سراب هرسم به زبان كردي و گويش زنگنه سخن مي گويند. مسلمان و پيرو مذهب تشيع هستند. اين روستا در دامنه كوهستان، مناظر و چشم اندازهاي طبيعي جذاب و زيبايي دارد، فضاهاي داخل روستا و پيرامون آن جلوه گاه مناظر بديع و شورانگيز است. در 15 كيلومتري روستا، بناي زيارتگاهي موسوم به امامزاده حسن وجود دارد. اطراف اين بنا بسيار سرسبز و زيبا است.

  • جاذبه هاي زيارتي

*  امامزاده حسن روتوند        *  امامزاده علي اكبر      *  امامزاده عباسعلي          ،امامزاده قاضي الكيا(قاضيوند)

 

                 

صنايع دستي اسلام آباد غرب

موج بافي ( رختخواب پيچ) ،  قالي بافي ، چيخ بافي ، نمد مالي، موزائيك كاري ، معرق كاري ، منبت ، گيوه بافي ، طراحي فرش

جاذبه هاي تاريخي

  • تپه چغاگاوانه

تپه چغاگاوانه با ارتفاعي حدود 25 متر در وسط شهر اسلام آباد غرب بين خانه هاي مسكوني در شمال رودخانه برف آباد قرار دارد. 9 قسمت از 10 فسمت تپه ضمن خيابان كشي و خانه سازي از بين رفته است. وسعت كنوني آن حدود 000/10 متر مربع مي باشد. در كاوشهاي انجام شده در تپه دو طبقه مختلف پيدا شده كه حدود 100 تا 150 سال با هم اختلاف زماني دارند. ساختمان هر دو طبقه با خشت خام بنا شده است و تنها بر حسب ضرورت گاهي از آجر براي كف اتاقها و پلكانها استفاده كرده اند. اتاقهاي طبقه اول وابسته به طبقه پائيني بود. ظاهراً ساكنان طبقه اول با اندك دخل و تصرفي از اتاقهاي طبقه بالا استفاده كرده اند. از نظر اصول فني ساختمان طبقه دوم پيشرفته تر از طبقه اول است. ساختمان با 45 درجه انحراف در جهت شمالي – جنوبي پي ريزي گرديده ، ديوارهاي آنها با روكشي از گچ مي باشد ولي در طبقه دوم در برخي از ديوارها به جاي گچ رنگ قرمز را تركيبي از گل اّخرا مورد استفاده قرار داده اند. در مركز هر طبقه اتاق بزرگي با 5 درگاه ورودي وجود دارد. اين اتاقها در طبقه اول يك درگاه بيشتر وجود ندارد.

 

حفاري در مركز تپه يا شهر باستاني كه محل سكونت حاكم يا سلطان بود صورت گرفته است زيرا يك عدد تيغه مفرغي با خط ميخي بابلي در قسمت شرقي تپه در طبقه اول بدست آمده كه روي آن نوشته «كاخ داي» كه كلمه داي آخر نام صاحب كاخ است. گويا قسمت غربي مركز كارهاي اداري و صنعتي و قسمت شرقي محل سكونت بوده است. ساكنان طبقه اول دو كوره سفالگري احداث كردند كه در نوع خود قابل توجه است. در كف يكي از اتاقها تعدادي لوح گلي با خط ميخي بابلي بدست آمده تعدادي از آنها حرارت ديده و تعدادي هم خام بودند. در اتاق مذكور مجسمه سفالي حيواني شبيه گرگ به طول 4 سانتيمتر و مجسمه سفالين كوچك ديگري احتمالاً كريشنا به طول 7 سانتيمتر و يك پيكان مفرغي به طول 6 سانتيمتر پيدا شده يك آويز طلا به نقش خورشيد و يك مهر استوانه اي با 3 رديف خط ميخي بابلي مربوط به هزاره دوم ق.م پيدا شده كه بر روي آن نقش زني با لباس چين دار بلند و كلاه مدور كه در برابر يكي از خدايان ايستاده و خداي مزبور داراي لباس بلند و بر روي چهار پايه نشسته است. متن نوشته مهر چنين است: «سامي توم دختر تالري خدمتگزار خداي اداد»

آثار سوختگي سراسري در روي تپه بايد ناشي از حملات آشوريان باشد كه گويا شهر خالي از سكنه و مردم بوده در زمان حملات آشوريان  احتمالاً از حمله آگاه بودند. اشياء بدست آمده با اشياء شوش شباهت فراوان دارد و ظروف سفالين با سفالهاي لرستان متعلق به قوم كاسي مقايسه مي شود. در كل تمدن چغاگاوانه با در نظر گرفتن جوانب مختلف با تمدن عيلام گرايش بيشتري دارد كه نمونه آن كشف چند مجسمه عيلامي (الهه كريشنا) دليل بر اين مدعاست.

  • آتشكده شيان

 

اين آتشكده در 3 كيلومتري روستاي قلعه شيان از توابع دهستان شيان ، بخش حميل , شهرستان اسلام آباد غرب واقع شده كه در سال 1384 توسط هيأتي از سوي سازمان ميراث فرهنگي با هدف نجات بخشي از آثار تاريخي محدوده سد مخزني شيان مورد كاوش قرار گرفت. آتشكده مورد بحث به ابعاد 5/14 × 5 / 14 متر است كه با استفاده از مصالح لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. اين چهارتاقي همانند ساير چهارتاقي هاي هم عصر خود از چهار پايه مكعب مستطيل جدا از هم تشكيل شده كه در زمان خود تاقهايي از دو سو آنها را به يكديگر مرتبط كرده و گنبدي مدور اجزاء اين مجموعه را به هم پيوند مي داده است. در محل تلاقي اجزاء داخلي اين پايه ها ، گوشه هايي به طول و عرض متوسط 70 سانتيمتر ايجاد شده كه در سطوح بالاتر ، در داخل آنها گوشواره پايه گنبد قرار مي گرفته است. در داخل فضاي چهارتاقي ، سكويي به ابعاد 15/ 3 × 15/3 متر ، تعدادي پايه گچي با تزئينات قاشقي و صندوقچه هاي گچي وجود دارد. در حد فاصل پايه ها ، ورودي هايي در چهار جهت اصلي قرار دارد كه همانند بسياري از چهارتاقي هاي دوره ساساني به راهرو طواف پشت جرزها مرتبط مي شوند. در ضلع شمالي اين چهارتاقي ، اتاقي به ابعاد 5/14 × 75/3 قرار دارد. به عقيده كاوشگر اين آتشكده طي چهار مرحله ساخته شده كه مرحله اول تا سوم متعلق به دوره ساساني و مرحله چهارم مربوط به اوايل دوره اسلامي است.

  • آتشكده ميل ميله گه

 

چهارتاقي معروف به ميل ميله گه در روستاي سياه سياه ميله گه باباخان  ، اين چهار تاقي به فاصله 100 متري شرق روستاي مذكور و بر فراز پشته اي كم ادتفاع از سنگهاي ماسه اي ، مشرف به زمينهاي كشاورزي پست اطرف ساخته شده است. اين چهار تاقي يكي از آتشكده هاي دوره ساساني است كه همانند بسياري از آتشكده هاي آن زمان با مصالح لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. چهار تاقي مذكور كه هسته اصلي باقي مانده از بناي بزرگتري است ، متشكل از چهار جرز سنگي در ابعاد مختلف مي باشد كه پيرامون آن را راهرو طوافي احاطه كرده است. در داخل اين آتشكده سكويي جهت قرار گرفتن آتشدان و تعدادي پايه گچي و سنگي قرار دارد كه در نوع خود منحصر به فرد مي باشند.


خدمات الکترونیک
حداقل
 
 
 
 
 

 
حداقل

تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل تبلیغات اسلامی کرمانشاه میباشد و هرگونه کپی برداری از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.

آخرین بروز رسانی توسط مدیریت سایت در تاریخ 1397/02/30

حریم خصوصی  |  شرایط استفاده
طراحی و پیاده سازی توسط پرشیاسافت